Langsung ke konten utama

Kisah Baim dan Jane


Cerita ini bermula dari dua orang sahabat yang sudah lebih dari satu tahun tidak bertemu.

Candra: Heh, Im. Kon wes rabi ta? Owwhh, gateli kon. Rabi rak ngondo-ngondo.
Baim: Iyo, Can. Supurane yo. Proses ne cepet banget se.
Candra: Crito-crito, Im. Kon kok iso, rabi mbek arek iku? Pacarane mule kapan, Im?
Baim: Aku lak wes ngomong Can, aku pengenne langsung rabi ae, rak usah pacaran-pacaran. Belajar dari pengalaman sak durung e. Males aku pacaran. Pacarannya habis rabi ae.
Candra: Iyo, Im. Tapi, kon metuk bojomu iku nangdi? Terus, dek e kok iso, mau kon ajak rabi?
Baim: Critanne dhowo, Can.
Candra: Halahh, tak denger ke. Wes ta Im, critak no nang aku.
Baim: Yo, pertama ne, aku tiba-tiba pengen cepet rabi Can. Aku lak wes dhuwe gawean ta. Jadi mau nunggu apa lagi. Tapi sayangnya sing mau diajak rabi durung onok. Tapi aku wes niat, Can. Jadi ya tinggal nyari bojo ne ae.
Candra: Terus, terus?
Baim: Terus aku coba ngubungin mantan ku sing desek pas SMA. Pertama ne kita ngobrol-ngobrol ae di telpon, ngalor ngidul. Kangen-kangenan, Nostalgia jaman SMA desek.
Candra: Halahh,
Baim:  Tapi ujung-ujung e, langsung tak tembak ae. Aku langsung takok mbek arek e, “Kon, mau ta, lek tak ajak rabi?”
Candra: Hah, serius, Im. Terus arek e juga mau?
Baim: Sek ta Can, Durung selese iki. Intine arek e rak mau aku ajak rabi. Dek e rak seneng maneh ambek aku. Ya, aku mau gimana lagi. Rabi lak rak iso dipekso-pekso, Can.
Candra: Lah terus?
Baim: Terus, aku coba ngubungin mantanku seng laene pas SMA. Aku ajak ngobrol-ngobrol juga. Dan langsung tak tembak karo pertanyaan sing podoh. Tapi ya iku, aku ditolak maneh.
Candra: Loh, Im. Sek ta, sek ta. Kon iki serius ta? Ngajak rabi cuman lewat telpon. Kon serius ta? Masih seneng mbek arek iku. Kon kok kayak e gak serius ngono, Im. Lak kon seneng mbek arek iku, mestine kan kon usaha, gimana cara ne.
Baim: Loh, Can. Aku iki sing penting arek e desek seng seneng karo aku. Kalo aku, insya Allah, juga seneng mbek arek e. Sing penting arek e sholehah. Aku lak wes niat ta. Lak arek e wegah diajak rabi. Yowes. Aku wegah pisan, rabi mbek arek sing rak seneng karo aku.
Candra: Okehh. Terus Im?
Baim: Terus, aku coba pikir-pikir maneh. Terus, aku kepikiran karo wedok seng pernah metuk nang Surabaya desek, waktu ikut lomba pas jamane kuliah. Desek aku seneng karo dek e. Tapi yo tak pendem ae. Lah, kita kenal cuman dua minggu ae.
Candra: Terus, kon telpon arek e?
Baim: Iyo Can. Awale sih tanya-tanya kabare. Terus aku jujur ae. Aku bilang nang arek e, lak aku iku seneng mbek dek e, dari pertama kali kenal desek. Terus aku cerita lak aku sak iki wes kerjo. Intine wes mapan lah. Terus, langsung ae, arek e tak ajak rabi. Aku ngomong nang arek e, “Kalo kamu mau aku ajak nikah, langsung aja kasih telpon ini ke orang tua mu, sekarang.”
Candra: Hahhh, gendeng kon, Im.
Baim: Terus arek e kethok e shock.
Candra: Terus arek e ngomong opo?
Baim: Arek e malah ngomong, “Sek mas, sek mas. Sebenernya, aku itu juga suka sama Mas. Tapi kondisinya sekarang kan seperti ini. Aku masih kuliah Mas. Pasti gak akan diijinin sama orang tua ku. Kalo mas Baim mau nunggu aku selese kuliah dulu, mungkin bisa Mas.”
Candra: Loh emang arek e angkatan piro Im? Terus jadinya kon rabi mbek arek iku?
Baim: Bentar Can. Arek e kan ngongkon aku nunggu dek e sampe selese kuliah. Nah, aku rak iso Can, lek nunggu dek e. Wong dek e angkatan 2010. Lulus e ya paling cepet setaun setengah maneh, Can.
Candra: Terus, kamu nyerah. Siopo ero lak iku jodohmu.
Baim: Lak arek iku jodoh ku, Can. Yawes, aku terimo ae. Sing penting kan, sak iki niat ku iku rabi, orak pacaran, Can. Lak aku sak iki pacaran ambek arek e, yo podo ae.
Candra: Terus Im, kon akhire rabi karo sopo?       
Baim: Terus, Can. Waktu aku fieldbreak, aku kan muleh nang Probolinggo. Pas ketepak an, onok reuni nang SMA ku. Aku ketemu ambek konco SMA ku. Terus, kita ngobrol-ngobrol. Arek e enak Can diajak ngobrol. Nyambung ae karo aku. Desek, pas SMA, aku ya biasa ae mbek arek e. Tapi sekarang aku seneng mbek arek e. Terus aku jujur pisan nang arek e. Aku seneng mbek dek e. Arek e mau pisan tak ajak rabi. Terus, ya aku langsung ngomong nang orang tua ne. Minta ijin mbek orang tua ne. Gak lama ya kita rabi Can. Ngono ae Can. Simple.
Candra: Woww. Tapi Im, kok iso ngono yo?
Baim: Rak usah tapi-tapi Can. Sudah Can. Kon lak niat langsung rabi ae. Rak usah nunggu macem-macem. Mau nunggu dia sampe kapan? Due omah? Due motor? Kapan rabi ne lak ngono. Rejeki iku wes onok sing ngatur. Rak usah bingung-bingung.
Candra: Iyo, yo, Im. Tapi………………………………

“Someday – God knows when – But someday, it’ll be my day”

[Jane, Twenty Seven Dresses, 2008]








Komentar

Postingan populer dari blog ini

17 May, 5th day in madinah

sharing doa dari ibuk sekamar Jangan lupa sisipkan kata keberuntungan y nduk, waktu doakan anak anak. karena biasanya anak yang pinter aja itu belum cukup, kadang kita perlu beruntung untuk sukses. doakan anak anak (sebutkan nama anak), agar Allah memberikan keberkahan, keberuntungan, dan kesuksesan dunia akhirat. tambahan lagi untuk tidak lupa mendoakan agar anak anak cinta kepada Allah dan Rasulullah lebih dari apapun didunia ini doa doa yang sederhana yang bisa kita ulang ulang terus diwaktu waktu yang mustajab 📷 : video call anak anak lanang sembari nunggu ashar. pas dirumah bada magrib bisa sambil tadarusan bareng. Madinah ini kids friendly sangat. lihat merpati terbang di dalam masjid inget anak. lihat orang bagi bagi coklat permen, auto inget anak lagi

Obrolan di Bus

Peringatan sebelumya: Tidak bermaksud memperkenalkan permainan haram ini ke khalayak ramai, tapi sesuai dengan label pada entri ini, “Just for my curiosity.” Entri ini bermula ketika saya duduk di samping seorang rekan kerja di bus, ketika akan pulang ke mess. Tidak sengaja ketika saya melihat-lihat gallery photo di iPhone-nya saya menemukan gambar deretan angka-angka, kemudian prasangka saya mengenai permainan haram itu pun muncul. Sebagai orang yang awam perihal permainan togel ini, rasa ingin tahu saya pun timbul. Daftar pertanyaan pun bermunculan dan meluncur begitu saya tanpa putus-putus. Dimulai dari, apa sih togel itu? Berapa sih angka togel yang bisa dipertaruhkan? Seberapa banyak sih yang bisa kalian dapat kalau kalian menang? Siapa yang jadi bandarnya? Memangnya angka yang keluar bisa dipercaya? Bagaimana kalau kalian ditipu? Angka togelnya keluarnya kapan? Sehari berapa kali? Kamu pernah menang? Kenapa kalo menang dua angka, pengalinya ganjil? Kenapa harus d...

Dua Belas dan Dua Tahun Berselang

Setelah lelah dengan kesibukan ngantor hampir 12 jam sehari, saya pikir ketika tiba waktunya untuk berlibur, saya akan menghabiskannya untuk leyeh-leyeh dan bermalas-malasan di rumah selama tiga minggu. Tapi ternyata, bermalas-malasan juga ada batasnya. Ketika saya mendapatkan kesempatan untuk cuti selama tiga minggu, waktu satu minggu pertama di rumah, saya manfaatkan untuk menikmati hidup dengan ritme yang slow. Saya banyak mengerjakan pekerjaan rumah, macam menyapu, mengepel, mencuci baju, dan menyetrika. Kadang, waktu luang saya, saya selingi dengan berjalan keliling kota dan membaca buku. Sanking melimpahnya waktu luang yang saya miliki, buku “Titik Nol” sebanyak lebih dari 500 halaman bisa khatam dalam waktu seminggu. Namun, belum genap satu minggu, rasanya saya sudah ingin mencicipi lagi hidup dengan ritme yang lebih dinamis, walau bukan dengan bekerja. Rasanya, pada saat itu saya ingin segera keluar dari rumah, dan bahkan ingin segera keluar dari kota Surabaya yang terken...